İbni Asakir:h571(1175)vefat eden İbni Asakir’de Taberi’den ayrı olarak bir senede dayanarak Abdullah ibni Saba masalını “Tarihu Medinet’id Damaşk”’ta anlatır ve bu senedin kökü Seyf ibni Ömer’e dayanır.İbni Saba ve diğer hususlardaki senedi şudur.

İbni Asakir,Ebü’l Kaasım-ı Semerkandi ‘den ,o Ebü’l Hüseyn Nukur’dan ,o Ebu Tahir Muhlis’ten ,o Ebu Bebr b. Seyf’den, o Sıriy b.Yahya’dan ,o Şuayb b. İbrahim’den ,oda Seyf ibni Ömer’den nakleder.

İbni Berdan:h1346(1927) vefat eden ibni Berdan ise Abdullah ibni Saba masalını kimi yerde Seyf ibni Ömer’i anarak anlatır kimi yerde ise Seyf’in rivayetlerini Taberi’den nakleder.

İbni Ebi Bekr:Bazı yazarlarda ibni saba ve Sabailik masalını anlatırken bu masalın bir başka senedi olan 741 (1340)da vefat eden İbni Ebu Bekr’in “Temhid”inde olduğu gibi ibni Ebi Bekr’in senedini kullanırlar.

ibni Ebi Bekr ise Sabailer ve diğer olayları anlatırken bu rivayetleri bazı vasıtasız olarak Seyf ibni Ömer’in kitabı olan Futuh’u,bazı kerede ibni Esir’in tarihini anar.İbni Esir ise Taberi’den, Taberi ise Seyf ibni Ömer’den alır.

Şu ana kadar tarihçiler Abdullah ibni Saba masalını anlatırken üç kaynak belirtmişlerdir.
1-Taberi(h.310.922-923)
2-İbni Asakir (h.571.1175)
3-İbni Ebi Bekr(h.741.1340)

Tarihçiler Abdullah ibni Saba masalını anlatırken kimi zaman bir kaynaktan ,kimi zaman birinci ve ikinci kaynaktan ,bir kısmıysa Said-iEfgani gibi her üç kaynaktanda yararlanmıştır.
Zehebi:h.748 (1347) vefat eden Zehebi ise “Tarih’ül İslam”ında İbni Sebe masalından bahsederken kaynağını Taberi’ye Taberi’de bulanmayan iki rivayeti ise Seyf ibni Ömer’in “Futuh”una dayandırır.