Ezdlerin ata soyları şöyle sıralanır: Ezd b. Gavs, b. Nabt, b. Malik, b. Zeyd, b. Kehlan, b. Sebe1, b. Yeşcüb, b. Ya’rüb, b. Karıtan
Ezdi erden birçok kabileler türemiştir.[1]
Ezd temsilcileri Medine’ye Hicretin 10. yılında, [2] başlarında Sured b. Abdullah el-Ezdî olduğu halde geldiler. [3] Ferve b. Amr’ın evine indiler. [4]
Orada selamlandılar, orada oturdular, orada ağırlandılar. [5]
(1) İbn Hazm, Cemhere, s. 473-474, 484.
[2] Taberî, Târîh, c. 3, s. 158, İbn Atoclilberr, İstiâb, c. 2, s. 734, İbn Esir, Usdu’l-gâbe, t 4, s. 17, İbn Haldun, Târih, c. 2, ks. 2, s. 55.
[3] İbn Sa’d, Tabakâtü’l-kübrâ, c. 1, s. 337, c. 5, s. 526, Ta ben, c. 3, s. 158, İbn Haldun, c. 2,ks. 2, s. 55.
[4] İbn Sa’d, c. 1, s. 338, c. 5, s. 528, İbn Haldun, c. 2, ks. 2, s. 55.
[5] İbn Sa’d. c. 1. s. 338. c. 5. s. 528.
M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 8/44
|